اتوره سوتساس می گوید مهمترین بخش روند تحصیل طراحی صنعتی این است که دانشجو بداند چگونه باید فکر کند.این یعنی فلسفه...(مصاحبه با سایت دیزاینوفی.17 اکتبر 2006)

 سوآل می پرسم.

چطور ممکن است طراحانی که در دانشگاههای معتبر مشغول به تحصیل هستند و یا در شرکتهای معتبر خارجی مشغول به کار، معدلهایشان اینقدر پایین باشد(علاقه ای نداشتم که از فراز سلیمانی نام ببرم ولی بردم!) ؟!؟!؟!؟! آنها هم شیتهایشان کم بوده.آنها هم تحلیل ارگونومی نداشته اند و... موافقم. فرق بین اینها و آنهایی که داشته اند خیلی زیاد است...

جای خوشحالی است که مجلس طرح ارزشیابی کیفی برای مدارس ابتدایی را اخیرا تصویب کرد.انچه که سالیان سال است در بلاد کفر نتیجه می دهد...

ما مامور به تکلیف هستیم نه نتیجه...

از نظر اهمیت در بیشتر آکادمیهای طراحی جهان نتیجه ی دستاورد دانشجویان همواره در سطحی پایین تر از تواناییهای آنها در طول ترم قرار می گیرد.نتایج پایانی قابل توجه در این کشورها نتیجه ی خلاقیت در روشهای تدریس و راهنمایی دانشجو و ارزشیابی صحیح اساتید است و نه ژوژمانهای پر سرو صدا و دعواهای بین اساتید بر سر شیت ارگونومی فلان دانشجو. آنها به دانشجویانشان تحلیل ارگونومی را در روند پروژه به روشهایی خلاقانه  می آموزند و نتیجه ی پایانی مسلما قابل توجه است.کشورهای خارجی مدینه ی فاضله ی من نیستند.اساتید کشور من راه را به خطا میرود و البته تغییر وضع موجود سخت و طاقت فرساست...

کاش اساتید راجع به توانایی های دانشجویانشان در دراز مدت بیشتر فکر کنند."دانشجویانشان" یعنی همه ی آنهایی که در آینده بر طراحی صنعتی ایران تاثیر گذارده و خواهند  گذاشت...