گهواره تکرار را ترک گفتم

در سرزمینی بی پرنده و بی بهار.

نخستین سفرم باز آمدن بود ازچشم اندازهای امید فرسای ماسه و خار،

بی آن که با نخستین قدم های نا آزموده نوپائی خویش

به راهی دور رفته باشم.

نخستین سفرم

باز آمدن بود.

                       احمد شاملو

سلام

از حج آمده ام.انگار نرفته بودم.

----------------

گر بدين سان زيست بايد پست
من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوايي نياويزم
از بلند كاج كوچه ي بن بست
گر بدين سان زيست بايد پاك
من چه ناپاكم اگر ننشانم از ايمان خود چون كوه
يادگاري جاودانه برتر از بي بقاي خاک

---------------

یک مسابقه ی طراحی داریم:

 Ardica Design Contest - Power of the People

یک کتاب مفید:

Industrial Designer's Guide to Sketching: Strategic Use of Sketching in the Design Process

و یک وبسایت برای جستجو و یادآوری همایشها و سمینارهای معتبر جهت ارسال مقالات تخصصی:

http://www.wikicfp.com/

شب بخیر

بروز رسانی:

مسابقه ی طراحی جهبه مداد رنگی:

Case Design Competition for 500 Colored Pencil

مهلت ارسال طراحی ها تا ۲۱سپتامبر.

جایزه نفر اول ۱۰۰۰دلار امریکا + یک جعبه ی ۵۰۰ تایی مدادرنگی + حضور در جشنواره طراحی توکیو ۱۰۰٪

خوب یک سری عدد و رقم بالا پایین شد و ما ریختیم تو خیابونا کتک خوردیم!!!نه به همین سادگی نیست رفیق.وقتی راجع به تک تک نفسهایی که شب اعلام نتایج تو سینه حبس شده بود حرف می زنی یادت باشه یک روز فریاد میشه از گلوی یک ملت فوران می کنه...و...

 چه باید کرد؟

این جمله ایه که شاید در دو هفته بیشتر از "صبح بخیر" و "سلام" تکرار کردیم و جوابش تو جیب کسی نیست جز خودمون.من امیدوارم کسی که صرفا به چیزی اعتقاد داره(فقط به چیزی اعتقاد داشته باشه کافیه!!) مرد و مردونه بیاد جلو بگه رو کردن یک سری برگه ی رای (که ارزششون بیشتر از مدرک کردان نباشه کمتر نیست) چرا باید به جارو کردن یک مشت مردم(!) به تعبیری (خس و خاشاک) از تو خیابونا منجر بشه!!؟!؟!؟!؟!؟؟؟؟؟کسی هست جواب منو بده؟نه من نمی گم کسی فصل خطابه یا فصل بهار. ولی میخوام فقط و فقط کسی که سعی می کنه جواب منو بده به چیزی معتقد باشه تا به من بگه آیا ادم برای اینکه به بچه بگه چایی داغه باید بزنه تو سرش؟؟؟یا نه بهش بگه "جیزه!".اعتقادات مردم که نقل و نبات نیست که با یک قرون دوزار بخری یا بفروشی!اصلا فرض بگیریم که چایی داغه،دایی هم چاغه؟؟؟؟؟آخه چرا چیزی که معلوم نیست اصلا درسته یا غلط باید تابو بشه؟؟؟حالا نمیگم ۱۴میلیون نفر ریختن تو خیابون باتوم خوردن ولی منو علی و سجاد و رضا و میثم و ممد و نیما و افشین که اعتراض داریم کههههههه......حالا ما ۱۰نفر اذهانمون مشوش شده اونایی که هنوز نتایج اعلام نشده گفتن مبارکه(!) چی؟؟؟؟؟یکی نیست به من جواب بده؟؟؟حالا من خر،ولی یکی نیست به من بگه چرا حرفای امام خمینی که اول کتابای دینی عکسشونو چسبوندن هم سانسور میشه این روزا؟؟؟؟؟؟میگین بی مدرک حرف نزن.باشه ولی

 ۱.رئیس جمهور یک کشور تو تلویزیون جلو چشم خیلیا(عدد ننوشتم که نگن بی مدرک حرف زدی) به یکی میگه دزد خونش از من رنگین تره؟؟؟؟

۲.من حق ندارم سوآل بپرسم؟نباید بپرسم "رای من کو؟!؟!؟!".واسه این هم باید مدرک بیارم؟؟؟؟؟

 چه باید کرد؟

برای پیدا کردن پاسخ این پرسش به شفافیت نیاز داریم و یکم کنجکاوی و یکم هم اعتقاد (و انصاف!).اعتقاد به هر چیزی.امیدوارم صرفا به چیزی معتقد باشیم.امیدوارم به خاک این کشور معتقد باشیم تا برای بدست آوردن آزادی مشروط به حقوق خودمون و دیگران راهی پیدا کنیم.فحاشی کردن از فرسنگها پشت جبهه کار آدماییه که برای پرسش بالا پاسخی پیدا نمی کنن!کاش صرفا به این معتقد باشیم که پرسیدن یک پرسش ساده در یک جمع ۲نفره میتونه به یک انقلاب بیانجامه.حالا نه انقلاب مخملین یا انقلاب مادر بزرگه ولی یک انقلاب فکری.یا درست فکر می کنیم و یا نه.این اعتقاد همیشه با هزینه هایی همراهه.ولی همیشه چیزای با ارزش به سختی بدست میان...هرکی بیشتر پول بده بیشتر آش میخوره!

۱.فرار کردن از میدون برای حریف شما جا باز می کنه.حالا چه بسیج باشه،چه کمپین موسوی...

۲.می تونیم عضو یک کلوپ باشیم ولی نقدش کنیم.

۳.یا درست فکر می کنیم یا نه.به همین سادگی.

۴.نقد من حق توه!

۵.مبارزه از پاسخ دادن به این پرسش شروع می شه: چه باید کرد؟

۶.اعتقاد یعنی خط قرمز.جایی که حیوان از انسان جدا شد.

۷.ما عضو این کشور هستیم و بس!

---------------------

کتاب مبارزه ی مسالمت آمیز 

اين كتاب به مبانى ابتدايى شكل های مسالمت آميز مبارزه و نحوه ی بكار بستن آن ها در يک كمپين می پردازد. شيو ههايى كه در ۱۵ بخش اين كتاب فهرست و توصيه شده اند به طور موفقيت آميزی در نقاط مختلف دنيا به اجرا درآمده اند. تاريخ دان انگليسى، اريک هوبساوم، قرن بيستم را فرن افراط ناميده است. دليل وی همانا جنگ های خانمان برانداز اين قرن و ايدئولوژ یهايى بوده اند كه كمر به نابودی كامل ملت ها، طبقه ها و باورهای مذهبى بسته اند. با وجود اينكه در همين قرن اشاعه ی دمكراسى و شكوفايى اقتصادی موجب دگرگونى های ريشه ای درشرايط زيست بشر شده خطر جنگ و نابودی هنوز به قوت خود باقى ست. اما اين خطر بالقوه را امكان ديگری تعديل می كند كه همانا امكان مبارزه ی مسالمت آميزاست. ما در اين كتاب درس های مربوط به مبارزات طولانى و دشوار ولى مسالمت آميز عليه بسياری رژي مهای غيردمكراتيک و دشمنان هرگونه حقوقى برای مردم را آورده ايم. اين كتاب برای آنانى ست كه درحال مبارزه يا در فكر شروع مبارزه برای برپايى جامعه ای آزادتر، بازتر و عادلانه ترند. ۵۰ نكته ی اساسى پيرامون مبارزه ی مسالم تآميز در سه بخش به خواننده گان عرضه مى شود. بخش اول، پيش از آغاز، خواننده را با مبانى مفهومى و تحليلى موضوع آشنا م ىكند.بخش دوم، آغاز، مهارت های لازم اوليه مانند طرح پيام و برنامه ريزی اقدامات همگانى را بررسى مى كند. بخش سوم، اداره ی كمپين مسالمت آميز، مهارت های پيچيده تر مانند مديريت كمپين مسالمت آميز را آموزش مى دهد. بخش چهارم، فعاليت در شرايط سركوب، به نحوه ی ايجاد فضايى امن برای فعاليت م ىپردازد و آخرين بخش شيوه هايى را برای بالا بردن سطح دانش و كاردانى كمپين پيشنهاد م ىكند.بخش های ميانى به پاسخ به پرسش های مهم م ىپردازد. اگر خواننده بتواند پاسخ به يک پرسش را به درستى و با عمق كافى دريابد از عهده درک نكته ای اساسى پيرامون مبارزه نيز برآمده است. اين بخش ها را مى توان به طور كامل يا در پى يافتن پاسخ به پرسش های مشخص خواند. برای كمک به درک بهتر، هر نكته با آوردن نمونه ای توضيح داده شده است.علاوه بر اين، بخش های مهم شامل توصيه هايى عملى نيز هستند. نويسندگان اين كتاب معتقدند كه ارائه ی كتاب به اين صورت به خواننده كمک میكند كه كنش مسالمت آميز را به مرحله ی عمل درآورد، حقوق خود را بازپس گيرد و از طريق مبارزه عليه سركوب، استبداد واشغال از تحقق يک قرن افراط ديگر جلوگيری كند …

 کنش مسالمت امیز.آیا کسی پیدا می شه این کتاب رو نقد کنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟